طلحه و زبير براى رضاى خدا آلودهء اين جريان نشده بودند و با عثمان و دار و دسته او هيچ تفاوتى ندارند و اين نكته را بر خوردشان با عثمان طى چند روزى پيش از كشته شدن او ، تأكيد داشتند . « البلاذرى » در انساب الاشراف آورده است كه على ( ع ) پس از آنكه از پى گرفتن راه حل مسالمت‌آميز ميان طرفين نااميد گشت خانه‌نشين شد . وقتى عثمان كشته شد و مردم كار او را يكسره كردند متوجه شدند ناگزير بايد امامى براى خود برگزينند و بر گردش جمع آيند و دسته جمعى به على ( ع ) روى آوردند و در حالى كه مىگفتند مولاى ما على بن ابى طالب است به در خانه‌اش آمدند و به او گفتند دستت را بده تا با تو بيعت كنيم به آنها فرمود اين كار ، از آن شما نيست بلكه متعلق به اهل بدر است و آن كس را كه بدريها [ شركت كنندگان در جنگ بدر - م ] برگزينند هم او خليفه است . آنگاه كسى از اهل بدر نمانده بود جز آنكه نزد او آمده بود و همگى گفتند : اى ابو الحسن ، ما كسى را شايسته‌تر از تو نمىبينيم . طبرى در جلد پنجم از تاريخ خود مىگويد : پس از كشته شدن عثمان ، اصحاب پيامبر خدا ( ص ) به نزد او آمدند و به او گفتند : مردم ناگزير بايد امامى داشته باشند و امروز كسى سزاوارتر از تو نمىيابيم . به ايشان فرمود : چنين نكنيد كه من در سمت مشاور باشم برايم بهتر است تا امير باشم . گفتند : به خدا كه ما به چنين چيزى رضايت نمىدهيم و آن قدر اصرارش كردند تا بالاخره بيعتشان را پذيرفت ولى هنگامى به اين كار تن داد كه در مسجد مطرح شود و همهء مردم رضايت دهند . و در روايت سوم آمده است كه او على رغم اصرار زيادى كه به او مىشد نسبت به نپذيرفتن بيعت ايشان ، پافشارى كرد و در نتيجه به مالك اشتر كه در رأس نمايندگانى از كوفه بود متوسل شدند و او را واسطه قرار دادند ، به حضرت گفت : دستت را بده تا بيعتت كنيم حضرت نپذيرفت ؛ اصرارش كرد و از فتنه‌اى كه بر اثر اين امتناع برخواهد خاست ترساندش تا بالاخره قانعش كرد . سران با وى بيعت كردند و آنگاه مردم از هر سوى بر وى يورش آوردند و بيعت كردند و الزبير برخاست و پس از سپاس و ستايش خداى ، گفت : اى مردم خداوند متعال حكم شورى را براى شما پذيرفته و هواهاى نفسانى را از آن بدور داشته و ما با همديگر مشورت كرديم و على ( ع ) را برگزيديم و با او بيعت كنيد . و در « الامامة و السياسة » به نقل از « ابى ثور » آمده كه او گفته است : پس از كشته شدن عثمان كه صحبت از بيعت بود به دنبال على ( ع ) - كه مردم با وى بيعت